امیر قلعه نویی بار دیگر مهر اثبات را زیر کارنامه اش کوباند تا آن منتقدان مشهور بار دیگر سکوت را ترجیح دهند و دست بر سینه بارها و بارها نمایش خوب استقلال برابر پگاه را به تماشا بنشینند. امیر قلعه نویی بار دیگر جامی ارزشمند برای استقلال به ارمغان آورد تا به واقع اعلام اینکه او بهترین مربی استقلال در دهه ۸۰ بوده است، نه عجیب و غریب باشد و نه دشوار. سایه به سایه مرد شماره یک استقلال که حرکت کنیم، نظم و دیسیپلین کاری را از بر می شویم. لحظه به لحظه اگر کنار او باشیم، مدیریت صحیح را لمس می کنیم. روز به روز اگر با او بیشتر آشنا شویم، شخصیت جاه طلب او را بیشتر می شناسیم. جاه طلبی که باعث موفقیت بیش از حد و مرزش در چند سال اخیر شده است.
استقلال قهرمان جام حذفی شد تا همچنان پر افتخار ترین تیم این مسابقات باشد و حکم راهیابی به جام باشگاههای آسیا را در جیب خود بگذارد. اما آنچه در کنار آن چند ساعت خوشحالی و جشن و شادمانی به چشم آمد، استقلالی متحول شده و آماده تر از هفته های قبل بود. استقلال که جنگید تا پیروز شود، پیروز شد تا قهرمان باشد! اما آیا این تغییراتی که میلیون ها هوادار فوتبال آن را دیدند فقط و فقط از نظر روانی و سایکولوژی بود یا به واقع شاهد تغییرات فنی و تاکتیکی هم بودیم؟ |
مدیر وبلاگ:دانا عنایتی
